De Heilige Agnes

Agnes wordt geboren in 293 in Rome. Als kind bekeert ze zich tot het Christendom en belooft God dat zij nooit zal trouwen: Christus is haar bruidegom. Agnes is een beeldschoon meisje, zo wordt er verteld. Dus de vrijers melden zich al jong aan haar deur. Eén daarvan is de zoon van de stadsprefect, een machtig man. Maar ook het aanzoek van deze jongeman wijst Agnes resoluut van de hand. Dat valt helemaal verkeerd bij vaderlief die het opvat als een persoonlijke belediging. Om haar te straffen laat hij Agnes officieel beschuldigen van monotheïsme, het geloof in één God. (In het oude Rome was het uitzonderlijk om in één God te geloven. De Romeinen vereerden vele verschillende goden en beschouwden het geloof in één God als een ketterij.)
De 12-jarige Agnes wordt beschuldigd en in opdracht van keizer Diocletianus gevangengenomen en afgevoerd naar een bordeel. De legende vertelt dat ze gedwongen wordt zich uit te kleden, maar wonderlijk genoeg beginnen haar lange haren razendsnel te groeien. Ze krijgt een mantel van lokken. Anderen zien opeens een engel naast haar verschijnen die haar omhult met een lichtend gewaad.
Ondanks dit wonder van goddelijke bescherming probeert de zoon van de stadsprefect haar te overmeesteren en tot zijn vrouw te maken. Hij valt ter plekke dood neer. Agnes toont zich dan een ware Christen, want in plaats van te denken "eigen schuld, dikke bult", begint zij vurig voor hem te bidden. Door haar gebed om vergeving wekt God hem weer tot leven.
De prefect en zijn brute zoon vluchten in paniek, maar de keizer kent geen angst voor de hand van God. Hij ziet zichzelf tenslotte ook als een god. Hij veroordeelt haar tot de brandstapel. Wanneer die wordt aangestoken, wijken de vlammen voor haar uiteen. Maar de keizer is nog steeds niet onder de indruk. Zij wordt onthoofd met het zwaard en sterft op de prille leeftijd van 12 jaar.
Acht dagen na haar begrafenis ziet men een verschijning van een rij maagden bij haar graf waaronder Agnes zelf met een wit lammetje in de armen. Zo wordt ze dan ook vaak afgebeeld: een jonge vrouw met een lam, het symbool van de onschuld.

Agnes wordt nog steeds herdacht ruim 1700 jaar na haar dood. Niet omdat ze een belangrijke geleerde of politica was. Ze was ook geen filmster en geen Miss World. Ze was niet beroemd. Ze was niet belangrijk. Gewoon een jong meisje. Toch verslaat ze een machtige keizer en zijn vazallen. Niet met wapens, niet met geweld, maar door simpelweg niet te wijken voor zijn terreur. Door te vertrouwen dat er een kracht is in het leven die door geen wapen verslagen kan worden. Door te geloven dat God ieder kwetsbaar mensenleven geborgen houdt in zijn hand… wat er ook gebeurt.
Ik denk dat het leven van Agnes ook in onze tijd nog een boodschap voor ons heeft. Het leven is soms gevaarlijk. Mensen worden beroofd, bedreigd. Terreur is helaas een kwaad van alle tijden. De H. Agnes leert ons dat we ons niet moeten laten gezeggen door het recht van de sterkste, door degene met spierballen, bommen of een grote mond. Ons lichaam kan gedood worden. Maar Agnes roept ons op om te leven vanuit het geloof dat God groter is dan de dood. Gods liefde is niet klein te krijgen en juist de verdrukten ontvangt Hij liefdevol in zijn schoot van ontferming. Op die God mogen wij vertrouwen, wat het leven ons ook brengt.